پادشاهان عالم آرائيم

     كوله باري از حلقه هاي رحماني      

سيل بنياد زهد و تقوائيم

ديده ادراكي مان در لختي از زمان     

 آفت عقل و هوش دانائيم

            آيت رحمتيم و آتش قهر             

 صبح نوروز و شام يلدائيم

         پشت پا زده بر همه افلاك          

گرچه اندر بسيط غبرائيم

               باده نوشان كوثر و تسليم                 

عندليبان شاخ طوبائيم

             محو از جلوه رخ جانان              

مست از باده تولائيم

                صدف سينه گوهري دارد              

كه از او موج زن چو دريائيم

               طالب وصل يار و مستغني                 

هم ز دنيا و هم ز عقبائيم

                  هم فاز زمان و كيهانيم               

 رهسپار نقطه خاموشانيم

               نور حق را زما بجوي كه ما               

 شعله نخل و طور سينا ئيم

               ما اندرن هستي و هستي در ما                

ني ز اشياء و هم ز اشيائيم

              خضر وقتيم و زنده چون ادريس             

 زندگي بخش چون مسيحائيم

                     بشنو از ما نواي وحدت را                    

زانكه ما هم نئيم و هم نائيم

                         كسي نشدواقف از حقيقت ما جز او                 

راستي بوالعجب معمائيم

               شب و روز از منادي غيبمان                  

اين ندا را همي منادائيم

                                  كه يكي نيست در دو جهان                                 

هو باق و من عليها فان