دل نوشته های شخصی

دل نوشته های شخصی

سرزمين مادري مهد آن يار دلجويي ست كه قرن ها قبل از آمدنم گمشده راهم بوده و خواهيم سپرد جان در جوار شيرينش.

رحم کن بر دل غم دیده زارم ، بازآی

صد خزان آمد و بگذشت بهارم ،باز آی

به فدایت همه هستی ، تو همه هستی من

باعث درد من و مایه سر مستی من

یک دم از کوی دلم بگذر و از من مگذر

بلبل باغ وفا ، از ره گلخن مگذر

صبر کن یک دمی،ماه شب افکن، مگذر

بگذری از من اگر ، لجظه مردن ، مگذر

ندهم چان و دگر بار دگر زنده شوم

محضر روی تو چو بینم مه تابنده شوم

زاهد از میکده راندم، چه کنم مست و خراب ؟

خالی از می شده در دست سبویم ، چه کنم؟

شنبه 18 دی 1400 |

به وبلاگ من خوش آمدید اگر دستم رسد بردار منصور بی پروا ز خون خود اناالحق بر فراز دار بنویسم
Mrkhyazd@gmail.com

مطالب قبلی

نویسندکان
محمدرضا

امکانات

RSS 2.0

قالب های نازترین